II wojna światowa
- W okolicy Pszczyny toczyły się wewnątrz
1939 roku walki obronne Kampanii Wrześniowej czego świadkiem są liczne zachowane polskie betonowe schrony bojowe. W okolicy Pszczyny rozegrała się tzw. Bitwa pszczyńska - wojska niemieckie przełamały główną linię polskiej obrony na Śląsku.
- W dniu 14 września 1939 r. do wnętrza Pszczynie Republika Federalna Niemiec zamordowali 14 Polaków (podczas ekshumacji zidentyfikowano Piotra Dubiela oraz Teofila Larysza). Wszyscy zamordowani zostali pochowani do wnętrza lasku pszczyńskim;
- Na przełomie stycznia plus lutego 1945 roku, o Pszczynę oparła się profil
frontu niemiecko-radzieckiego, tymczasem z wyjątkiem wzajemnych ostrzeliwań na wschodzie miasta, walk o Pszczynę nie było bo Wehrmacht zagrożony okrążeniem wycofał się po pewnym czasie z miasta na dalsze pozycje obronne na linii Żory-Pawłowice.
- W czasie II wojny światowej zabudowa Pszczyny niejako nie ucierpiała. Prawie – dlatego że niestety miasto poniosło jedną wielką stratę: do tej pory do wnętrza 1939 roku spłonął śliczny zrobiony z drewna
kościółek św. Jadwigi na cmentarzu. Po wojnie, także jako do wnętrza innych miastach, wybudowano w tym miejscu
typowe, nieciekawe osiedla mieszkaniowe.
- Rok 1945 zapisał się w środku historii miasta niezmiernie tragicznymi literami. Tędy bo wiódł okropny szlak, którym w środku styczniu 1945 hitlerowcy ewakuowali więźniów KL Auschwitz Birkenau. Wielu więźniów ścierwo w takim przypadku z wycieńczenia czy zostało zabitych na ulicach Pszczyny. Ofiary tego "marszu śmierci" pochowane są w środku zbiorowej mogile wobec
cmentarzu św. Krzyża. Dla upamiętnienia ich cierpień jedna z ulic, wiodąca do główny punkt miasta odkąd
strony Oświęcimia, nazwana została ul. Męczenników Oświęcimskich
- 10 lutego 1945 do Pszczyny wkroczyła Armia Czerwona, która wyzwoliła miasto.